Moeten er nog kleurtjes zijn ?

Hij is al een tijdje af, deze kleurrijke HST-quilt en ik moest al even teruggaan in mijn fotoarchieven om te weten wanneer ik het startschot gaf.  Voor de niet-ingewijden : HST staat voor half square triangles.  Driehoekjes van halve vierkanten dus.
Het moet ergens december 2016 geweest zijn dat de eerste vierkantjes het levenslicht zagen.
Een heerlijk project, geïnspireerd op de 'Postcard from Sweden'-quilt en ideaal om restjes te verwerken, en die heb ik intussen met hopen ;-)

Zelfs met de bijgeknipte hoekjes wisten we creatief om te springen.

Hoewel er altijd zijn die roet in het eten komen gooien. Een beetje jaloers misschien ?

En dan een grote mond opzetten : "Ik heb niets gedaaaaaan !".

In oktober haalde ik de finish.  Altijd weer spannend als de 'top' af is en de quilt- en bindingfase aanbreekt.

Aan supporters nooit gebrek.

Gelukkig waren er in oktober nog wat mooie dagen om foto's te nemen.  Daar kunnen we nu alleen maar van dromen.  Hopelijk komt de lente er weer gauw aan !

Het HST-thema liet ik terugkomen in de achterkant.

Dat het dekentje hier heel erg geliefd is bij de poezenpopulatie, zal u allicht niet verbazen.

Intussen wordt er weer hard gewerkt om de laatste hand te leggen aan enkele bijna-af-projecten.  Wordt vervolgd dus …

Butterfly

Soms is er niet veel nodig om je nog eens te smijten in een nieuw project én om het dan ook nog eens binnen een redelijke termijn af te werken. Vooral met dat laatste - sommigen kennen mij al een beetje - wil het wel eens fout gaan.  Enig uitstelgedrag is mij soms niet vreemd.  Maar er wordt aan gewerkt ;-)
Deze keer moest het gewoon goed aflopen.  Terwijl ik ijverig één van mijn 4 (of waren het er 5) lopende projecten aan 't quilten was, plofte er een geboortekaartje in de brievenbus.  Leuk ! Kleine Norah kwam het leven van een lieve collega binnengefladderd.  U raadt het al : het vlinderthema trok mijn aandacht en liet mij niet meer los.

Ik schuimde Pinterest even af en zocht wat ik vond : een leuke 'butterflyblock' bij deze dame.

Na een proefversie, kon ik aan de slag. De babyborrel was gisteren, dus had ik een klein maandje om mijn quilt af te werken.  Een strak plan werd opgesteld om, tussen de andere drukke activiteiten door, achter de naaimachine te kruipen.

Het geluk was al aan mijn zijde wat de stofjes betreft.  Toevallig had ik begin deze zomer enkele leuke Tildastofjes gekocht in rozerode, zachtgroene en vrolijke aquatinten.  Ik combineerde ze met nog enkele andere stofjes uit mijn voorraad.

De achterkant voorzag ik van een pittig rood bloemenstofje van Liberty.  Het licht- en donkerroze thema van de kleine blokken aan de voorkant liet ik tussen het bloementapijt terugkomen.

Vorig week zette ik de eindsprint in met het aannaaien van de bies, een klus waar ik niet graag last minute aan begin.  Ik kon mijn tijd nemen om alles mooi met de hand vast te zetten en behaalde zelfs hier nog een absoluut record.  Ik klokte af op drie dagen (voor de bies welteverstaan).  Tadaa !

Schattige Norah zal zalig kunnen wegdromen of heerlijk stoeien tussen de vlindertjes.

Aangezien ik nog wat restjes over had, kon een vlaggenlijn met haar naam ook niet ontbreken, toch ?

Veel plezier, kleine Norah ! Fladder er maar vrolijk op los !

Warme zachtheid voor Hanna

De buurvrouw is een tijdje geleden oma geworden.  Spannend dat aftellen naar de grote dag !
Buurvrouw had een heel leuk idee om dochterlief te verrassen bij haar thuiskomst : een waslijn met rompertjes met daarop de naam van baby Hanna.  Ik hielp haar met het flocken van de letters.

De mama ontwierp zelf een megamooi geboortekaartje ! Toen ik de paddenstoeltjes en het egeltje (aan de achterkant) zag, wist ik meteen welk stofje ik kon gebruiken voor een geboortegeschenkje voor dit lieve prinsesje.

Een Noodlehead turn-/zwemzakje zal later zeker van pas komen.

De slabbetjes en het knuffeldoekje doen nu al volop dienst.

Aangezien Hanna veel bij oma op bezoek komt en er ook een bedje staat, naaide ik nog een knuffelzacht dekentje. Ik wens je vele zoete dromen, lieve meid !

De tijd van toen …

Vandaag raakte ik in een nostalgische bui toen ik dit dekentje tegenkwam in de kast.  Het is een quiltje dat ik zo'n 17 jaar geleden maakte, voor de geboorte van de oudste zoon.
Ik had toen nog geen eigen naaimachine, maar mocht af en toe dat van de schoonzus lenen.  Toen kreeg ik de naaikriebels al een heel klein beetje te pakken.

Tijd dus om dit kleinood eens op de gevoelige plaat vast te leggen, want dat deed ik toen blijkbaar niet. Hoewel we massa's foto's hebben uit die periode.

Er hoorde ook nog een tas bij, die ik vaak gebruikte als luiertas.
Nu zou ik Decovil light gebruiken om ze wat steviger te maken.  Eén van de drukknoopjes is intussen kapot, daar komt bij gelegenheid eens een kamsnapje in.  Je weet nooit dat ze ooit weer dienst doet ;-)

Het moet gezegd, dankzij blogland heb ik intussen wel veel bijgeleerd.  Vooral de techniek met het keergat, zodat je een propere voering hebt zonder zichtbare naden.  Dat had ik toen duidelijk nog niet onder de knie.

Maar er zaten wel al gsm-zakjes in aan de binnenkant !  

En wat hebben we hier nog in de aanbieding ?  Pruts is weer erg nieuwsgierig.

Wat je al niet kan doen met restjes stof …

Ze heeft nog een trucje voor ons in petto.

En ze neemt haar taak als melkbewaakster heel ernstig.

Hopelijk val ik ook zo vlug in slaap.  Met een fietstochtje van zo'n 40 kilometer in de benen zou dit toch wel moeten lukken.  De batterijtjes zijn weer opgeladen en de kuiten gesmeerd !  En nu zalig dromen van een nieuwe quilt …  

Beminnelijk

Laatst kreeg ik de vraag om een babydekentje te maken. Misschien kon het geboortekaartje wel voor wat inspiratie zorgen ?
Nou en of !  Ik liet de ideeën een beetje rijpen : met die vlaggetjes kon ik zeker iets doen.  In eerste instantie dacht ik vlaggetjes te appliqueren op het dekentje en daarin de letters van de naam te flocken.  Maar ik twijfelde nog.
Aangezien ik mijn tijd mocht nemen voor het projectje, deed ik dat dan ook en plande nog eens een bezoekje aan de stoffenwinkel.  En vond ik daar toch geen vlaggenstofje !  En dan nog met het kleurenpalet van het geboortekaartje !  Jihaa !  Wat een leuk toeval !
Ik wijzigde mijn oorspronkelijk plan en voorzag een boord waarin ik de naam zou kunnen aanbrengen zoals op het geboortekaartje.  Daarin werden dan de vlagjes geflockt.  Boven op de M flockte ik ook het poesje en het hartje.  Aan de achterkant zit een zachtgroene fleece en ik maakte een dikke paspel voor de buitenkant en een dunnere tussen de boord en het vlaggenstofje.

We wensen je een warme winter toe, kleine meid !

Hij kwam, hij kwam …

Hij was weer in 't land  - met of zonder zwarte Piet  - en waagde zich op menig plat of hellend dak.
Wie zoet is kreeg lekkers, en wie niet zoet is ook veronderstel ik.  En pakjes.

Zelfs kindjes die nog in de buik zitten, vergat hij niet.
Zo mocht hij alvast een knuffelig pretpakketje brengen bij het toekomstige metekindje van een fiere collega.  Meter kan haast niet wachten om het boeleke met veel liefde en zachtheid te omringen.

Een Inge Snuffel-uiltje zal de wacht mogen houden in haar park.

Het nieuwe wereldburgertje zal naar hartenlust kunnen prutsen met het labeldoekje, smossen op haar bavetje en lekker wegsoezelen onder een zacht fleecedekentje …

De uitleg voor het dekentje vind je hier en voor het slabbetje kan je hier een patroontje downloaden. Voor meer inspiratie : kijk dan eens hier en hier en hier en hier. Of je kan het natuurlijk zelf tekenen.

En ja, hier is hij ook geweest hoor !

Maar er kwam hommeles van !

Kersvers

Gisteren was er een feestje bij de schoonzus die deze week oma werd.  Voor de kersverse spruit werd dus nog vlug een cadeautje gemaakt.  En 'vlug', dat mag je heel letterlijk nemen.  Ik laat me namelijk graag inspireren door het geboortekaartje en dat zag ik zaterdag pas.  Dan maar hop richting stoffenwinkel en met een brede glimlach weer naar huis en aan de slag.

Het dekentje zat al in mijn hoofd, en een knuffeltje kon er ook nog bij.  Voor de achterkant van de knuffel gebruikte ik knalgele badstof.

De walvis liet ik nog eens als applicatie in de boord van het dekentje terugkomen (in de fleecestof van de achterkant).

De bedoeling was om de naam met flockfolie aan te brengen.  Dus ik knipte zaterdagavond (of nacht) de lettertjes nog uit zodat ik ze zondagmorgen enkel nog moest opstrijken.  Maar wat was dat ? Die letters bleven helemaal niet kleven !  Ik dacht dat het misschien lag aan het restje flockfolie en zo herbegon ik met een nieuw stuk.  Man man man, waarom heette die kleine nu niet gewoon Tim of zo ?  Dat zijn tenminste maar 3 letters !  Op hoop van zegen dan maar, strijk strijk, maar weer hetzelfde liedje, verdorie !  Volgens mij had het te maken met de vlieseline van het gele stukje dat eerder geappliqueerd werd.

Traantje wegpinken en over naar plan B.  Om nog iets met de hand te gaan borduren was er absoluut geen tijd meer, maar gelukkig kan mijn machientje ook namen borduren.  Het was alsof ik in een uitzending van Masterchef zat en de juryleden genadeloos riepen van 'You have got just 2 minutes! You have to dress up the plates now … Time's up !'  Of iets in die zin.

Maar goed, de naam staat erop, ook al valt ie wat kleiner uit dan met de flockletters.

De mammie en de pappie van de kleine Anthony waren superblij met het cadeautje …
En Anthony lag er al knusjes in te slapen.  Zalig manneke toch !

Assorti met zijn sokjes …

en zelfs met zijn reservetutje !